فیبروم رحم یا میوم رحمی توموری خوش خیم است که از عضلات صاف رحم منشا می گیرد. اگرچه بسیاری از فیبروم ها بدون علامت هستند، اما در برخی زنان می توانند به طور مستقیم یا غیرمستقیم بر باروری تاثیر بگذارند.

مطابق منابع معتبر فرانسوی مانند Collège National des Gynécologues Obstétriciens Français و مطالعات اسپانیایی منتشر شده پس از 2025، حدود 10 تا 15 درصد موارد ناباروری زنان با فیبروم های رحمی مرتبط دانسته می شود.

چگونه فیبروم باعث ناباروری می شود؟

فیبروم ها بسته به اندازه و محل قرارگیری می توانند از چند مسیر مانع بارداری شوند:

1. تغییر شکل حفره رحم

فیبروم های زیرمخاطی باعث تغییر شکل اندومتر شده و مانع لانه گزینی جنین می شوند. این نوع فیبروم بیشترین ارتباط را با ناباروری و سقط مکرر دارد.

2. اختلال در انقباضات رحم

فیبروم ها الگوی طبیعی انقباض رحم را مختل کرده و انتقال اسپرم یا جنین را دشوار می کنند.

3. انسداد دهانه لوله های رحمی

فیبروم های بزرگ داخل جداری یا زیرسروزی می توانند با فشار بر لوله های فالوپ، مانع عبور تخمک شوند.

4. کاهش خون رسانی به اندومتر

برخی فیبروم ها باعث اختلال در خون رسانی به لایه داخلی رحم شده و محیط نامناسبی برای بارداری ایجاد می کنند.

کدام نوع فیبروم بیشترین تاثیر را بر باروری دارد؟

بر اساس تجمیع حداقل سه مقاله فرانسوی و اسپانیایی منتشر شده در سال های 2025 و 2026:

• فیبروم زیرمخاطی: بیشترین تاثیر منفی بر باروری

• فیبروم داخل جداری بزرگ تر از 4 سانتی متر: تاثیر متوسط تا شدید

• فیبروم زیرسروزی: معمولا تاثیر مستقیم ندارد مگر در اندازه های بزرگ

تشخیص دقیق نوع فیبروم نیازمند بررسی تخصصی توسط پزشک زنان است.

تشخیص فیبروم در زنان نابارور

در ارزیابی ناباروری، بررسی رحم از اهمیت بالایی برخوردار است. روش های تشخیصی شامل:

• سونوگرافی واژینال تخصصی

• سونوگرافی سه بعدی رحم

• MRI لگن برای موارد پیچیده

• هیستروسکوپی تشخیصی

در مراکز تخصصی زنان، از جمله مطب دکتر مژگان سادات دادگر، تشخیص فیبروم همزمان با ارزیابی کامل ناباروری انجام می شود تا از درمان های غیرضروری جلوگیری شود.

آیا درمان فیبروم شانس بارداری را افزایش می دهد؟

پاسخ این سوال وابسته به نوع فیبروم است. مطالعات اروپایی جدید نشان داده اند:

• برداشت فیبروم های زیرمخاطی می تواند شانس بارداری را تا 50 درصد افزایش دهد

• میومکتومی فیبروم های داخل جداری منتخب، احتمال موفقیت IVF را بالا می برد

• در فیبروم های بدون تاثیر بر حفره رحم، درمان جراحی همیشه ضروری نیست

بنابراین تصمیم گیری باید کاملا فردمحور باشد.

جدیدترین روش های درمان فیبروم با هدف حفظ باروری

1. میومکتومی کم تهاجمی

• لاپاراسکوپی پیشرفته

  

• هیستروسکوپی برای فیبروم های داخل حفره رحم

• حفظ ساختار طبیعی رحم

2. درمان های غیرجراحی

• تنظیم هورمونی کوتاه مدت

• درمان کم خونی قبل از بارداری

3. روش های نوین

• جراحی های هدایت شده با تصویربرداری دقیق

• انتخاب هوشمند زمان جراحی پیش از اقدام به بارداری

طبق راهنماهای بالینی فرانسوی، درمان باید کم تهاجمی و با حداقل آسیب به اندومتر انجام شود.

فیبروم و بارداری طبیعی؛ آیا امکان پذیر است؟

بسیاری از زنان مبتلا به فیبروم بدون هیچ مشکلی باردار می شوند. اما در صورت وجود سابقه ناباروری، سقط مکرر یا خونریزی شدید، بررسی دقیق ضروری است.

نقش پزشک متخصص زنان در تشخیص اینکه کدام فیبروم نیاز به درمان دارد و کدام نیاز ندارد، بسیار حیاتی است.

نقش دکتر مژگان سادات دادگر در مدیریت فیبروم و ناباروری

مدیریت موفق فیبروم در زنان متقاضی بارداری نیازمند دانش به روز و تجربه بالینی است. مراجعه به دکتر مژگان سادات دادگر به بیماران کمک می کند تا با کمترین مداخله غیرضروری، بهترین شانس بارداری سالم را داشته باشند.

جمع بندی

فیبروم رحم همیشه به معنای ناباروری نیست، اما در برخی موارد می تواند مانع جدی بارداری شود. تشخیص دقیق نوع فیبروم و انتخاب درمان مناسب بر اساس استانداردهای پزشکی 2025، کلید موفقیت در درمان ناباروری مرتبط با فیبروم است.

ماه اول بارداری: اطلاعات کامل و جامع

ماه اول شامل هفته‌های 1 تا 4 بارداری است. در این مدت، تغییرات زیادی در بدن زن و همچنین در جنین در حال شکل‌گیری رخ می‌دهد. در ادامه، به بررسی جنبه‌های مختلف این دوره می‌پردازیم.

1. تغییرات فیزیولوژیکی در بدن مادر
تغییرات هورمونی: با شروع بارداری، سطح هورمون‌ها مانند هورمون گنادوتروپین جفتی انسانی (hCG) افزایش می‌یابد. این هورمون به حفظ بارداری کمک می‌کند و معمولاً در آزمایش‌های بارداری قابل تشخیص است.
تغییرات در قاعدگی: در این ماه، قاعدگی متوقف می‌شود. این تغییر ممکن است اولین نشانه بارداری باشد.
علائم اولیه بارداری: برخی از زنان ممکن است علائم زیر را تجربه کنند:
خستگی
حالت تهوع (معروف به «حالت تهوع صبحگاهی»)
حساسیت به بوها
تغییرات در سینه‌ها (مانند بزرگ‌تر شدن و حساسیت)
افزایش ادرار
تغییرات خلق و خو
2. توسعه جنین
هفته 1 و 2: در واقع، در این هفته‌ها، تخمک‌گذاری و لقاح رخ می‌دهد. تخمک از تخمدان آزاد می‌شود و در صورت لقاح با اسپرم، یک سلول تخم بارور شکل می‌گیرد.
هفته 3: در این هفته، سلول تخم به تقسیم و رشد خود ادامه می‌دهد و به یک زایگوت تبدیل می‌شود. زایگوت به سمت رحم حرکت می‌کند.
هفته 4: زایگوت به یک بلاستوسیت تبدیل می‌شود و به دیواره رحم چسبیده و شروع به تشکیل جفت و کیسه آمنیوتیک می‌کند. این مراحل اولیه بسیار مهم هستند زیرا پایه‌گذار توسعه جنین و جفت در طول بارداری خواهند بود.
3. تغذیه و سبک زندگی
تغذیه مناسب: تغذیه سالم و متعادل در این دوره بسیار مهم است. زنان باردار باید از مواد غذایی غنی از ویتامین‌ها و مواد معدنی استفاده کنند، از جمله:
میوه‌ها و سبزیجات تازه
پروتئین‌ها (مانند گوشت، ماهی، تخم‌مرغ و حبوبات)
غلات کامل
لبنیات کم‌چرب
مکمل‌ها: مصرف مکمل‌های اسید فولیک برای جلوگیری از نواقص مادرزادی مغز و نخاع ضروری است. توصیه می‌شود که قبل از بارداری و در طول سه ماهه اول، روزانه 400 میکروگرم اسید فولیک مصرف شود.
اجتناب از مواد مضر: در این دوره، زنان باید از مصرف الکل، تنباکو و مواد مخدر خودداری کنند. همچنین، مصرف کافئین باید محدود شود.
4. مراقبت‌های پزشکی
مشاوره قبل از بارداری: اگر زن تصمیم به بارداری دارد، مشاوره با پزشک برای بررسی سلامت عمومی و دریافت توصیه‌های لازم بسیار مهم است.
آزمایش‌های اولیه: در این مرحله، ممکن است پزشک آزمایش‌های خون برای بررسی سطح هورمون‌ها، گروه خونی و وضعیت سلامت عمومی تجویز کند.
برنامه‌ریزی برای ویزیت‌های منظم: از هفته‌های اول بارداری، برنامه‌ریزی برای ویزیت‌های منظم با پزشک برای نظارت بر پیشرفت بارداری و سلامت مادر و جنین مهم است.
5. احساسات و تغییرات روانی
تغییرات احساسی: بارداری می‌تواند احساسات متنوعی را در زنان ایجاد کند. برخی ممکن است احساس شادی و هیجان کنند، در حالی که دیگران ممکن است اضطراب یا نگرانی داشته باشند.
پشتیبانی عاطفی: داشتن پشتیبانی از طرف خانواده و دوستان می‌تواند به کاهش استرس و نگرانی کمک کند.
6. نکات مهم برای ماه اول بارداری
استراحت کافی: خواب و استراحت مناسب برای سلامت مادر و جنین بسیار مهم است.
فعالیت بدنی ملایم: ورزش‌های ملایم مانند پیاده‌روی یا یوگا می‌تواند به بهبود خلق و خو و سلامت عمومی کمک کند.
آگاهی از علائم خطر: در صورت بروز علائمی مانند خونریزی شدید، درد شدید شکم یا تب، باید فوراً به پزشک مراجعه کرد.
نتیجه‌گیری

ماه اول دوره‌ای حیاتی است که در آن تغییرات فیزیولوژیکی و عاطفی زیادی رخ می‌دهد. توجه به تغذیه مناسب، مراقبت‌های پزشکی و مدیریت احساسات می‌تواند به بهبود سلامت مادر و جنین کمک کند. اگر سوالات یا نگرانی‌های بیشتری دارید، مشاوره با پزشک متخصص زنان و زایمان می‌تواند راهنمایی‌های مفیدی ارائه دهد.

مراحل رشد جنین : مراحل و جزئیات

توسعه یا مراحل رشد جنین (Embryonic Development) فرآیند پیچیده‌ای است که از لقاح تا تولد ادامه دارد و شامل چندین مرحله کلیدی است. این مراحل به طور کلی به دو دسته تقسیم می‌شوند: مرحله جنینی (Embryonic Stage) که از هفته اول تا هفته هشتم بارداری ادامه دارد و مرحله جنینی (Fetal Stage) که از هفته نهم تا زایمان ادامه می‌یابد. در اینجا به تفصیل مراحل توسعه جنین در هر دو مرحله پرداخته می‌شود.

1. مرحله جنینی (هفته 1 تا 8)

هفته 1 و 2: لقاح و تشکیل زایگوت

• لقاح: پس از آزاد شدن تخمک از تخمدان (تخمک‌گذاری)، در صورت وجود اسپرم در لوله فالوپ، لقاح رخ می‌دهد. اسپرم با تخمک ترکیب می‌شود و یک زایگوت (Zygote) تشکیل می‌دهد.
• حرکت به سمت رحم: زایگوت به سمت رحم حرکت می‌کند و در این مسیر به تقسیم سلولی (Cleavage) می‌پردازد. این تقسیمات به سرعت و به صورت میتوزی انجام می‌شود.

هفته 3: تشکیل بلاستوسیت

• بلاستوسیت: زایگوت به یک بلاستوسیت (Blastocyst) تبدیل می‌شود که شامل دو بخش اصلی است:
  • توده داخلی سلولی: که به جنین آینده تبدیل می‌شود.
  • توده خارجی (تروفوبلاست): که به جفت و کیسه آمنیوتیک تبدیل می‌شود.
• لانه‌گزینی: بلاستوسیت به دیواره رحم چسبیده و فرآیند لانه‌گزینی (Implantation) آغاز می‌شود. این فرآیند معمولاً در حدود هفته 4 بارداری انجام می‌شود.

هفته 4: آغاز تشکیل جفت و کیسه آمنیوتیک

• تشکیل جفت: تروفوبلاست به جفت تبدیل می‌شود که مسئول تأمین مواد مغذی و اکسیژن برای جنین و دفع مواد زائد است.
• کیسه آمنیوتیک: کیسه آمنیوتیک (Amniotic Sac) نیز تشکیل می‌شود که جنین را در یک محیط مایع محافظت می‌کند.

هفته 5: آغاز تشکیل اعضای اصلی

• تشکیل لایه‌های جنینی: در این مرحله، سه لایه جنینی اصلی شکل می‌گیرند:
  • اکتودرم: که به پوست، مو، ناخن‌ها و سیستم عصبی تبدیل می‌شود.
  • مزودرم: که به عضلات، استخوان‌ها، سیستم گردش خون و سیستم تولید مثل تبدیل می‌شود.
  • اندودرم: که به سیستم گوارش و سایر ارگان‌های داخلی تبدیل می‌شود.

هفته 6: رشد سریع جنین

• تشکیل قلب: قلب جنین شروع به ضربان می‌کند و سیستم گردش خون اولیه شکل می‌گیرد.
• تشکیل اعضای دیگر: دیگر اعضای اصلی مانند مغز و ستون فقرات نیز در حال شکل‌گیری هستند.

هفته 7 و 8: تکمیل مراحل اولیه

• رشد و تکامل اعضا: در این هفته‌ها، اعضای بدن بیشتر توسعه می‌یابند و ویژگی‌های ظاهری جنین شکل می‌گیرد.
• حرکات جنین: اگرچه مادر این حرکات را حس نمی‌کند، اما جنین شروع به حرکت می‌کند.

2. مرحله جنینی (هفته 9 تا زایمان)

هفته 9: شروع مرحله جنینی

• توسعه بیشتر اعضا: در این مرحله، جنین به یک جنین (Fetus) تبدیل می‌شود و اعضای بدن بیشتر توسعه می‌یابند.
• رشد سریع: جنین به سرعت رشد می‌کند و وزن آن افزایش می‌یابد.

هفته 10 تا 12: تکمیل اعضای اصلی

• تشکیل اندام‌ها: اندام‌های اصلی مانند دست‌ها و پاها به وضوح شکل می‌گیرند و انگشتان تشکیل می‌شوند.
• توسعه سیستم عصبی: مغز و سیستم عصبی به سرعت در حال توسعه هستند.

هفته 13 تا 16: رشد و توسعه

• حرکت جنین: حرکات جنین به تدریج قابل حس می‌شود.
• تشکیل ویژگی‌های جنسی: در این هفته‌ها، ویژگی‌های جنسی جنین شروع به شکل‌گیری می‌کند و با سونوگرافی می‌توان جنسیت را تشخیص داد.

هفته 17 تا 20: تکمیل ساختارها

• رشد موها و ناخن‌ها: موها و ناخن‌ها شروع به رشد می‌کنند.
• حس‌های جنین: حس‌های جنین مانند حس لامسه و شنوایی شروع به توسعه می‌کنند.

هفته 21 تا 24: تکامل بیشتر

• رشد سریع: جنین به سرعت وزن می‌گیرد و اندازه آن افزایش می‌یابد.
• توسعه ریه‌ها: ریه‌ها در حال توسعه هستند و جنین شروع به تمرین تنفس می‌کند.

هفته 25 تا 28: آماده‌سازی برای تولد

• رشد و توسعه نهایی: جنین به طور کلی آماده تولد می‌شود. اعضای داخلی و خارجی به طور کامل شکل گرفته‌اند.
• تغییرات در پوست: پوست جنین به تدریج نرم‌تر و پرتر می‌شود.

هفته 29 تا 40: آماده‌سازی برای زایمان

• رشد و تکامل نهایی: در این مرحله، جنین به طور کامل توسعه یافته و آماده زایمان است. وزن و اندازه جنین به حداکثر خود می‌رسد.
• حرکت به سمت کانال زایمان: جنین به تدریج به سمت پایین شکم حرکت می‌کند و آماده زایمان می‌شود.

نتیجه‌گیری

مراحل رشد جنین یک فرآیند پیچیده و شگفت‌انگیز است که شامل مراحل مختلفی از لقاح تا تولد می‌شود. در هر مرحله، تغییرات فیزیولوژیکی و آناتومیکی مهمی در جنین و بدن مادر رخ می‌دهد. درک این مراحل می‌تواند به والدین کمک کند تا بهتر با بارداری و نیازهای جنین آشنا شوند و از سلامت خود و جنین اطمینان حاصل کنند. اگر سوالات بیشتری دارید یا به اطلاعات خاصی نیاز دارید، مشاوره با پزشک متخصص زنان و زایمان می‌تواند مفید باشد.

برداشتن رحم یا هیستروکتومی کامل (Total Hysterectomy) یک عمل جراحی است که شامل برداشتن کل رحم و دهانه رحم (سرویکس) می‌شود. این نوع هیستروکتومی یکی از رایج‌ترین روش‌های جراحی برای درمان مشکلات مختلف زنان است. در ادامه، به جزئیات این عمل پرداخته خواهد شد:

دلایل انجام برداشتن رحم یا هیستروکتومی کامل

1. فیبروئیدها (Fibroids): تومورهای خوش‌خیم عضلانی که می‌توانند درد، خونریزی شدید یا مشکلات دیگر ایجاد کنند.
2. سرطان رحم، دهانه رحم، یا تخمدان: برای جلوگیری از گسترش سرطان و درمان آن.
3. اندومتریوز (Endometriosis): حالتی که در آن بافتی شبیه به آندومتر در خارج از رحم رشد می‌کند و درد و ناراحتی ایجاد می‌کند.
4. خونریزی غیرطبیعی و غیرقابل کنترل: که با روش‌های درمانی دیگر قابل کنترل نیست.
5. افتادگی رحم (Uterine Prolapse): حالتی که در آن رحم به سمت پایین حرکت می‌کند و به داخل واژن افت می‌کند.
6. بیماری التهابی لگن (Pelvic Inflammatory Disease): عفونتی که به اندام‌های تولید مثل زن آسیب می‌زند.

روش‌های انجام برداشتن رحم

1. هیستروکتومی شکمی (Abdominal Hysterectomy):
   • روش: یک برش افقی یا عمودی در قسمت پایین شکم ایجاد می‌شود. این برش ممکن است بین 10 تا 20 سانتیمتر باشد.
   • مزایا: امکان دسترسی مستقیم به رحم و اندام‌های اطراف.
   • معایب: نیاز به زمان بهبودی طولانی‌تر و احتمال جای زخم بزرگ‌تر.
2. هیستروکتومی لاپاروسکوپیک (Laparoscopic Hysterectomy):
   • روش: با استفاده از چند برش کوچک و ابزارهای لاپاروسکوپی، جراح عمل را انجام می‌دهد.
   • مزایا: درد کمتر، زمان بهبودی کوتاه‌تر و جای زخم کوچکتر.
   • معایب: ممکن است برای همه بیماران مناسب نباشد و نیاز به تخصص خاص جراح دارد.
3. هیستروکتومی واژینال (Vaginal Hysterectomy):
   • روش: رحم از طریق واژن برداشته می‌شود.
   • مزایا: جای زخم خارجی ندارد و زمان بهبودی کوتاه‌تری دارد.
   • معایب: محدودیت در اندازه و وضعیت رحم.

روند جراحی و بهبودی

• پیش از جراحی: بیمار ممکن است نیاز به آزمایش‌های خون، تصویربرداری و مشاوره‌های پزشکی داشته باشد.
• انجام جراحی: بیمار تحت بیهوشی عمومی قرار می‌گیرد. نوع برش و روش جراحی بسته به شرایط بیمار و ترجیح جراح تعیین می‌شود.
• پس از جراحی: بیمار ممکن است چند روز در بیمارستان بستری شود. مراقبت‌های پس از جراحی شامل مدیریت درد، پیشگیری از عفونت، و نظارت بر بهبود زخم است.

عوارض ممکن

• عفونت: در محل جراحی یا دستگاه‌های داخلی.
• خونریزی: ممکن است نیاز به تزریق خون باشد.
• آسیب به اندام‌های مجاور: مانند مثانه، روده یا حالب‌ها.
• تشکیل لخته‌های خون: که می‌تواند منجر به ترومبوز عمقی وریدی یا آمبولی ریوی شود.
• تغییرات هورمونی: اگر تخمدان‌ها نیز برداشته شوند، بیمار وارد یائسگی می‌شود و ممکن است نیاز به هورمون‌درمانی جایگزین داشته باشد.

مراقبت‌های پس از جراحی

• استراحت کافی: از فعالیت‌های سنگین و ورزش‌های شدید اجتناب کنید.
• مراقبت از زخم: نظافت مناسب و پیگیری دستورالعمل‌های پزشکی.
• پیگیری‌های پزشکی: جهت بررسی وضعیت بهبودی و اطمینان از عدم وجود عوارض.

هیستروکتومی کامل یک جراحی جدی است و تصمیم‌گیری در مورد آن باید با مشاوره دقیق پزشکی و بررسی کامل تمام گزینه‌های درمانی موجود انجام شود.

خونریزی بارداری
خونریزی در دوران بارداری به خصوص در سه ماهه اول شایع است. معمولاً دلیلی برای نگرانی نیست. اما از آنجایی که خونریزی گاهی اوقات می تواند نشانه یک چیز جدی باشد، مهم است که علل احتمالی را بدانید و توسط پزشک معاینه شوید تا از سلامت خود و کودکتان مطمئن شوید.
خونریزی در سه ماهه اول بارداری

آیا خونریزی در سه ماهه اول طبیعی است؟

تا 25 درصد از زنان در 12 هفته اول بارداری مقداری خونریزی واژینال دارند. اغلب این طبیعی است و جای نگرانی نیست. بسیاری از زنانی که در این مدت خونریزی را تجربه می کنند، حاملگی طبیعی دارند و نوزادان سالمی به دنیا می آورند.

لکه بینی در دوران بارداری یا خونریزی خفیف معمولاً نگران کننده نیست. اما خونریزی شدیدتر که جوراب شلواری یا پد را خیس می کند، طبیعی نیست. فوراً با پزشک خود تماس بگیرید تا هرگونه خونریزی در سه ماهه اول بارداری را گزارش دهید. پزشک به شما کمک می‌کند تا علت را بیابید و گام‌های بعدی خود را برای حفظ سلامت خود و کودکتان راهنمایی کنید.

علت خونریزی در سه ماهه اول چیست؟

علل احتمالی خونریزی در سه ماهه اول عبارتند از:

خونریزی لانه گزینی ممکن است در 6 تا 12 روز اول پس از باردار شدن، لکه بینی طبیعی داشته باشید زیرا تخمک بارور شده خود را در دیواره رحم لانه گزینی می کند. برخی از زنان متوجه نمی شوند که باردار هستند زیرا این خونریزی را با یک دوره خفیف اشتباه می گیرند. معمولا خونریزی بسیار کم است و از چند ساعت تا چند روز طول می کشد.

سقط جنین. از آنجایی که سقط جنین در 12 هفته اول بارداری شایع است، یکی از بزرگترین نگرانی ها در سه ماهه اول بارداری است. با این حال، خونریزی سه ماهه اول لزوماً به این معنی نیست که شما سقط کرده اید یا سقط خواهید کرد. تحقیقات نشان می دهد که اگر ضربان قلب جنین با سونوگرافی تشخیص داده شود، احتمال سقط جنین کمتر است.

سایر علائم سقط جنین، گرفتگی شدید در قسمت پایین شکم و بافتی است که از واژن عبور می کند.

حاملگی خارج رحمی. در حاملگی خارج رحمی، جنین لقاح یافته در خارج از رحم، معمولاً در لوله فالوپ، لانه گزینی می کند یا می چسبد. اگر جنین به رشد خود ادامه دهد، می تواند باعث ترکیدن لوله فالوپ شود که می تواند زندگی مادر را تهدید کند. اگرچه حاملگی خارج از رحم به طور بالقوه خطرناک است، اما تنها در حدود 2 درصد از بارداری ها رخ می دهد.

مربوط:
علل هیپوتونیا (سندرم فلاپی نوزاد)

سایر علائم حاملگی خارج از رحم، گرفتگی یا درد شدید در قسمت پایین شکم و سبکی سر است.

بارداری مولار. این بیماری که به آن بیماری تروفوبلاستیک بارداری نیز می گویند، یک وضعیت بسیار نادر است که در آن بافت غیر طبیعی به جای نوزاد در داخل رحم رشد می کند. در موارد نادر، بافت سرطانی است و می تواند به سایر قسمت های بدن گسترش یابد.

سایر علائم بارداری مولار تهوع و استفراغ شدید است. با بزرگتر شدن رحم، شکم شما نیز ممکن است خیلی سریع بزرگ شود.

سایر علل خونریزی در اوایل بارداری عبارتند از:

تغییرات دهانه رحم در دوران بارداری، خون اضافی به دهانه رحم جریان می یابد. داشتن رابطه جنسی یا تست پاپ، که هر دو باعث تماس با دهانه رحم می شوند، می توانند باعث خونریزی شوند. این نوع خونریزی جای نگرانی ندارد.

عفونت. هر گونه عفونت دهانه رحم، واژن یا عفونت های مقاربتی (مانند کلامیدیا، سوزاک یا تبخال) می تواند باعث خونریزی در سه ماهه اول شود. در صورت ابتلا به عفونت به درمان توسط پزشک خود نیاز خواهید داشت.

سیگار کشیدن. سیگار کشیدن ممکن است باعث خونریزی غیرطبیعی در دوران بارداری شود. اگر باردار هستید و می خواهید سیگار را ترک کنید، با پزشک خود صحبت کنید تا از او حمایت کند.

هماتوم ساب کوریونیک. این زمانی اتفاق می افتد که خون در ناحیه ای که کیسه آمنیوتیک جنین به دیواره رحم شما متصل می شود، جمع می شود. این جمع آوری خون اغلب خود به خود بدون هیچ علامتی از بین می رود اما گاهی اوقات ممکن است باعث خونریزی خفیف شود.
خونریزی در سه ماهه دوم و سوم

خونریزی غیرطبیعی در اواخر بارداری ممکن است جدی‌تر باشد، زیرا می‌تواند نشانه‌ای از وجود مشکل در شما یا کودکتان باشد. اگر در سه ماهه دوم یا سوم بارداری خود دچار خونریزی شدید، در اسرع وقت با پزشک خود تماس بگیرید.

علت خونریزی در سه ماهه دوم و سوم چیست؟

علل احتمالی خونریزی در اواخر بارداری عبارتند از:

جفت سرراهی. این وضعیت زمانی رخ می دهد که جفت در پایین رحم قرار می گیرد و تا حدی یا به طور کامل دهانه کانال زایمان را می پوشاند. جفت سرراهی در اواخر سه ماهه سوم بسیار نادر است و در حدود 1 در 200 بارداری رخ می دهد. خونریزی جفت سرراهی، که می تواند بدون درد باشد، یک اورژانس است که نیاز به مراقبت فوری پزشکی دارد.

جدا شدن جفت. در حدود 1 درصد از بارداری ها، جفت قبل یا در حین زایمان از دیواره رحم جدا می شود و خون بین جفت و رحم جمع می شود. جدا شدن جفت می تواند برای مادر و نوزاد بسیار خطرناک باشد.