لاپاروسکوپی

بررسی ساختار داخلی رحم ، می تواند اطلاعات مهمی در مورد ناباروری و اختلالات شایع زنان ؛ یعنی مشکلاتی که با انجام لاپاروسکوپی و هیستروسکوپی تشخیص داده می شوند ، اما در معاینه فیزیکی خارجی  شناسایی نمی شوند ؛ را فراهم کند.

روش های لاپاروسکوپی  و هیستروسکوپی ، که نگاه مستقیم به اندام های لگن را فراهم می کنند ؛ بسته به شرایط خاص بیمار ممکن است به عنوان بخشی از مراقبت های ناباروری توصیه شوند.

از این دو روش ، می توان برای اهداف تشخیصی و عمل ( در معاینه و درمان ) استفاده کرد.

لاپاروسکوپی تشخیصی

لاپاروسکوپی می تواند به متخصص زنان و زایمان کمک کند تا بسیاری از مشکلات زنان مانند آندومتریوز ، فیبروم رحم و سایر ناهنجاری های ساختاری ، کیست تخمدان ، چسبندگی و حاملگی خارج رحمی را تشخیص دهند.

اگر درد ، سابقه عفونت لگن در گذشته یا علائمی وجود دارد که نشان دهنده بیماری رحم است ، پزشک ممکن است این روش را به عنوان بخشی از ارزیابی توصیه کند.

لاپاروسکوپی

لاپاروسـکوپی گاهی اوقات پس از انجام ارزیابی اولیه ناباروری توصیه می شود و معمولا پس از پایان قاعدگی انجام می شود.

لاپاروسـکوپی عموما به صورت سرپایی و تحت بیهوشی عمومی انجام می شود ؛ در این روش بعد از این که بیمار تحت بیهوشی قرار گرفت ، یک تلسکوپ از طریق سوراخ های ظریفی که بر روی دیواره شکم ایجاد شده است وارد رحم می گردد. ( این برش ها معمولا کوچک هستند ( طول آنها معمولاً کمتر از 1 اینچ است ).

در لاپاروسـکوپی ؛ از گاز دی اکسید کربن استفاده می شود که دیواره شکم را از اندام های داخلی دور می کند و خطر آسیب به اندام های اطراف مانند روده ، مثانه و رگ های خونی را کاهش می دهد.

گاهی اوقات بر اساس تجربه پزشک یا سابقه جراحی یا پزشکی قبلی بیمار ، از نواحی جایگزین برای قرار دادن لاپاراسکوپ استفاده می شود.

در حین بررسی لاپاروسـکوپی ، پزشک می تواند اندام های تولید مثل از جمله رحم ، لوله های رحمی و تخمدان ها را نیز مشاهده کند.

در حین جراحی لاپاروسکوپی

بسیاری از اختلالات شکمی همزمان با تشخیص می توانند از طریق لاپاراسکوپ با خیال راحت درمان شوند.

هنگام انجام لاپاروسکوپی ؛ پزشک از طریق دو یا چند برش اضافی ابزارهای دیگری مانند کاوشگرها ، قیچی ها ، ابزارهای گیرنده ، پنس بیوپسی ، ابزارهای الکترو جراحی یا لیزر و مواد بخیه را وارد می کند.

لازم به ذکر است که انتخاب روش و ابزار جراحی ؛ به عوامل زیادی از جمله تجربه پزشک ، اولویت ها و محل مشکل بستگی دارد.

برخی از مشکلاتی که می توان با لاپاروسـکوپی جراحی اصلاح کرد ؛ شامل درمان چسبندگی از اطراف لوله های رحمی و تخمدان ها ، باز کردن لوله های مسدود شده ، برداشتن کیست تخمدان و درمان حاملگی های خارج رحمی است.

آندومتریوز ، نوعی اختلال است که در آن بافتی مشابه بافت تشکیل دهنده دیواره داخلی رحم در خارج از حفره رحم رشد می کند. ( آندومتر به پوشش رحم گفته می شود. )

هنگامی آندومتریوز اتفاق می افتد که بافت آندومتر روی تخمدان ها ، روده و بافت های لگن رشد کند.

گسترش بافت آندومتر به خارج از ناحیه لگن ، غیرمعمول است ؛ اما غیرممکن نیست.

بافت آندومتر که در خارج از رحم رشد می کند به عنوان کاشت آندومتر شناخته می شود.

آندومتریوز همچنین می تواند از خارج رحم ، تخمدان ها خارج شود یا از بین برود.

تحت شرایط خاص ، ممکن است فیبروم های رحم نیز برداشته شوند.

از جراحی لاپاروسکوپی می توان برای برداشتن تخمدان و لوله های رحمی آسیب دیده نیز استفاده کرد.